Grrr

Eye Writer wint Golden Nica

http://www.vimeo.com/7352063

Ome Theo wint even de Golden Nica op Ars Electronica, zeg maar de Oscars van de nieuwe media kunst. Eye Writer is een project waarin een verlamde graffiti legende weer kan taggen met zijn ogen. Big up!

De uitroeiing van MC1R

Ik weet niet veel over Romain Gavras. Ik weet wel dat hij eerder al een beklemmende clip voor Justice maakte. Niet zo’n clipje met machistische sportautootjes of wiegende borsten. Eerder eentje die je doet twijfelen of hetgeen je voorgeschoteld krijgt überhaupt wel geënsceneerd is, waarna de beelden nog lang nadansen op je netvlies. Bovendien vraag je jezelf af waar dat vleugje adrenaline vandaan komt.

In dezelfde lijn maakte hij een videoclip, of eigenlijk een mini-speelfilmpje, van 9 minuten rauwe agressie, voor M.I.A.’s nummer Born Free. Dragers van het MC1R gen zullen zich extra aangesproken voelen.

http://www.vimeo.com/11219730

Sleep Talkin’ Man

Adam slaapt graag. Adam houdt van taal. Adam heeft vreemde dromen en praat heel erg veel in zijn slaap.

Die combinatie pakt af en toe hilarisch uit, en gelukkig houdt zijn vrouw Karen zorgvuldig zijn geraaskal bij. In audio, en met onderschrift. Wanneer zij überhaupt slaapt weet ik niet precies. Gelukkig voor ons heeft ze blijkbaar niet zoveel slaap nodig.

sleeptalkinman.blogspot.com

Navigon navigatie gratis voor alle T-Mobile klanten met iPhone

Vanaf vandaag kunnen alle Nederlandse klanten van T-Mobile met een iPhone gratis de MobileNavigator applicatie van Navigon downloaden. De gratis applicatie biedt navigatie met gesproken aanwijzingen in heel Nederland zonder dat hiervoor een dataverbinding nodig is.

Daarnaast kunnen klanten desgewenst kiezen uit acht pakketten die een persoonlijke aanvulling geven op het gratis basispakket, waaronder live verkeersinformatie en aanvullende kaarten voor Benelux of 20 Europese landen. De extra feature pakketten zijn in de applicatie zelf verkrijgbaar voor bedragen tussen de 9,99 en 19,99 euro. Een gratis Bonus pakket, dat toegang geeft tot de iPhone contacten, kan geactiveerd worden na registratie van de app.

DownloadenMeer info -  Via Harm

Reacties

  1. Heeft iemand een idee of je dit ding ook kunt gebruiken als je bij een *goeie* provider zit?

Don’t Fuck With The Swans

YouTube voorvertoningsafbeelding

De beste scène uit That Final Day, NOS-documentaire over twee clubs in de laagste Engelse profleague. Swansea City of Exeter City, een van de twee moet degraderen. Swansea heeft een speciaal wapen: Cyril The Swan. Via Atze

New VPRO logo

YouTube voorvertoningsafbeelding

Het oude VPRO logo is opgefrist door Thonik. VPRO is dus nu vpro geworden? Goed te zien dat ze het bij het oude durven te laten, en tof hoe ze zo’n logo introduceren met een animatie. Of is dit gewoon een tv bumper? Wat vinden jullie ervan?

Reacties

  1. Arnoud:

    Ja, ik vind het wel lekker. Eenvoud spreekt. Moet zeggen dat de muziek ook goed bijdraagt aan de beleving. Dit is de tv bumper. Ik neem aan dat Thonik hiermee nog gaat variëren in de toekomst. Kende je deze al: http://www.youtube.com/watch?v=aZyqQhTxCxQ

  2. Ik vind het logo mooi, lekker eenvoudig en helder inderdaad. Sowieso is die onderkast in mijn beleving sympathiek(er). Het heeft nog wel genoeg van hetzelfde gevoel dat het oude logo had.

    Ben blij dat ze aan het ELO muziekje hebben vastgehouden, da’s toch een klassieker, en geeft me altijd weer een warm gevoel diep van binnen.

    De animatie is helaas wel heel kinderachtig, die hadden ze wat mij betreft beter weg kunnen laten.

Making a game

YouTube voorvertoningsafbeelding

A timelapse video of a guy making a game.

Milo, the virtual boy

Er komen gelukkig nog steeds games uit die spelers andere doelen bieden dan mensen kapot schieten. Zo is een breed gedragen fascinatie om ooit nog eens een virtueel karakter overtuigend tot leven te brengen. Zelfs Pinoccio was niet de eerste. Leonardo da Vinci droomde in 1495 ook al over een antropomorfe robot. En velen zijn hem gevolgd. Wat is het dat ons daar zo aan fascineert? Is het een poging een antwoord te vinden op onze eigen essentiële levensvragen? Of zou het toch banale luiheid zijn; de neiging een kunstmatig knechtje te creëren, waardoor we zelf de vervelende klusjes over kunnen slaan…

Peter Molyneux, maker van één van m’n favoriete games ooit (Black and White – en dan heb ik het niet over de sequel), doet ook maar weer eens een poging. Dit keer met behulp van Microsoft’s Kinect technologie (voorheen Project Natal), waarbij je op een Xbox kunt interacteren met behulp van je handen, lichaamsbeweging en stem. En dat alles zonder gekke brilletjes of afstandsbedieningen aan draadjes.

Molyneux heeft wel de neiging om zijn creaties veel sappiger te verkopen dan ze uiteindelijk blijken. Maar toch ziet Milo, the virtual boy er veelbelovend uit.

YouTube voorvertoningsafbeelding

Reacties

  1. Cool hoor. Een beetje een hoog tamagotchi gehalte, maar ik ben wel benieuwd hoe goed het uiteindelijk echt werkt.

    Wel moet ik zeggen, als iemand die bijna dagelijks gamed, dat ik denk dat al die motion capturing en voice recognition beter bij een tentoonstelling passen dan bij een game.
    Als je even casual een spelletje wilt spelen is het al gauw teveel moeite, dat merkte ik bij de Wii al.

  2. Interessant. Waarom vind je het minder bij zo’n game passen? En stel dat de interactie met Milo echt intuïtief zou werken (dus beter dan met de Wii), zou dat dan niet alsnog juist een betere gaming ervaring opleveren? Ik ben er zelf vooralsnog ook wel wat sceptisch over.

  3. Simpelweg omdat het teveel moeite is. Ik merk op de Wii dat ik vaak geen zin heb om met een remote op een scherm te mikken i.t.t. met een pookje lekker snel naar een punt toe te bewegen.

    En omdat het technisch gezien wel heel interessant is past het beter bij een tentoonstelling vind ik. Bij een tentoonstelling kom je om iets te bewonderen; een game speel je om even te relaxen. Dat het technisch mógelijk is is leuk, maar vanuit interaction design point of view is het niet gebruiksvriendelijk.

    Ander voorbeeld; ik ben nu Zelda: The Spirit Tracks aan het spelen op de Nintendo DS. Daar heb je een voorwerp waarmee je wervelwinden kunt genereren. Dit doe je door het object met je stylus te selecteren en in de microfoon van de DS te blazen.
    De eerste keer dat je dit doet denk je “Goh, wat leuk, wat innovatief”, but it’s getting kinda old nadat je het een keer of 10 gedaan hebt. Dan wil je gewoon rap op een knop kunnen drukken om een wervelwind te gebruiken.

    Ook dit is wat mij betreft een voorbeeld van design over function. Ergens denk ik dat games nog niet klaar zijn voor al dit soort dingen. Zo lang je dingen met motion detection moet doen die je ook met een druk op de knop kunt doen is het het nog niet waard. Dit geldt dus niet voor bijvoorbeeld een Tennis game op de Wii, waar het wel toegevoegde waarde heeft. Als ze dat kunnen bereiken; een situatie waarin het logischer is om een beweging te maken dan om een knop in te drukken, dan zitten ze goed.