konijnenvoer
Na 24 jaar zonder vleesconsumptie deze aardbol rondgestruind te hebben, ga je af en toe patronen terugzien. Enerzijds zijn daar de sentimentele, überfanatieke 16-jarige pubers die vorige week tot een vleesloos-dieet-clan zijn toegetreden, en bozig met woorden smijten als ‘dood lijk’, als ze het over een kippenkluifje hebben. Anderzijds natuurlijk de verstokte, rood aangelopen testosterontanks die bang zijn dat ze zonder vlees verworden tot een schriel, bleek, geslachts- en ruggengraatloos wezentje.
Ene Hiske schreef hier een grappig stukje over, naar aanleiding van het verschijnen van een nieuw vegetarisch kookboek, van de hand van de Israëlische chef Yotam Ottolenghi. De laatste is zelf geen vegetariër, en dat vind ik in dit geval eigenlijk wel een goede zaak. Dat vrijwaart hem op z’n minst van de schijn van teveel partijdigheid of evangelisme.
De column bevat onder andere een recept uit het boek. En hoewel er linzen inzitten (dat toch zo’n 30 jaar lang het gedoodverfde vegetariërvoer was) vind ik Knolselderij en linzen met hazelnoten en mint toch zeker niet verkeerd klinken.
Illustratie: Baukje Stamm
Reacties
Awesome
Heel goed artikel, komt behoorlijk overeen met hoe ik zelf over vegetarisch eten denk. Dat moet spannender! Daarom was Noma zo verfrissend, fantastisch vegetarisch gegeten daar.
Ik ben zeer benieuwd wat je mij en mijn vrouw gaat voorschotelen binnenkort
Heh, ben ik vooralsnog ook benieuwd naar ja
Maar dat komt goed.
Ik vind het mooi om te zien dat een restaurant met zo’n profiel ook echt lekkere vegetarische gerechten op tafel zet. Want voorheen richtten de meeste chiquere / hippere / duurdere restaurants zich toch vooral op vlees.