Het oude VPRO logo is opgefrist door Thonik. VPRO is dus nu vpro geworden? Goed te zien dat ze het bij het oude durven te laten, en tof hoe ze zo’n logo introduceren met een animatie. Of is dit gewoon een tv bumper? Wat vinden jullie ervan?
A timelapse video of a guy making a game.
Er komen gelukkig nog steeds games uit die spelers andere doelen bieden dan mensen kapot schieten. Zo is een breed gedragen fascinatie om ooit nog eens een virtueel karakter overtuigend tot leven te brengen. Zelfs Pinoccio was niet de eerste. Leonardo da Vinci droomde in 1495 ook al over een antropomorfe robot. En velen zijn hem gevolgd. Wat is het dat ons daar zo aan fascineert? Is het een poging een antwoord te vinden op onze eigen essentiële levensvragen? Of zou het toch banale luiheid zijn; de neiging een kunstmatig knechtje te creëren, waardoor we zelf de vervelende klusjes over kunnen slaan…
Peter Molyneux, maker van één van m’n favoriete games ooit (Black and White – en dan heb ik het niet over de sequel), doet ook maar weer eens een poging. Dit keer met behulp van Microsoft’s Kinect technologie (voorheen Project Natal), waarbij je op een Xbox kunt interacteren met behulp van je handen, lichaamsbeweging en stem. En dat alles zonder gekke brilletjes of afstandsbedieningen aan draadjes.
Molyneux heeft wel de neiging om zijn creaties veel sappiger te verkopen dan ze uiteindelijk blijken. Maar toch ziet Milo, the virtual boy er veelbelovend uit.
Cool hoor. Een beetje een hoog tamagotchi gehalte, maar ik ben wel benieuwd hoe goed het uiteindelijk echt werkt.
Wel moet ik zeggen, als iemand die bijna dagelijks gamed, dat ik denk dat al die motion capturing en voice recognition beter bij een tentoonstelling passen dan bij een game.
Als je even casual een spelletje wilt spelen is het al gauw teveel moeite, dat merkte ik bij de Wii al.
Simpelweg omdat het teveel moeite is. Ik merk op de Wii dat ik vaak geen zin heb om met een remote op een scherm te mikken i.t.t. met een pookje lekker snel naar een punt toe te bewegen.
En omdat het technisch gezien wel heel interessant is past het beter bij een tentoonstelling vind ik. Bij een tentoonstelling kom je om iets te bewonderen; een game speel je om even te relaxen. Dat het technisch mógelijk is is leuk, maar vanuit interaction design point of view is het niet gebruiksvriendelijk.
Ander voorbeeld; ik ben nu Zelda: The Spirit Tracks aan het spelen op de Nintendo DS. Daar heb je een voorwerp waarmee je wervelwinden kunt genereren. Dit doe je door het object met je stylus te selecteren en in de microfoon van de DS te blazen.
De eerste keer dat je dit doet denk je “Goh, wat leuk, wat innovatief”, but it’s getting kinda old nadat je het een keer of 10 gedaan hebt. Dan wil je gewoon rap op een knop kunnen drukken om een wervelwind te gebruiken.
Ook dit is wat mij betreft een voorbeeld van design over function. Ergens denk ik dat games nog niet klaar zijn voor al dit soort dingen. Zo lang je dingen met motion detection moet doen die je ook met een druk op de knop kunt doen is het het nog niet waard. Dit geldt dus niet voor bijvoorbeeld een Tennis game op de Wii, waar het wel toegevoegde waarde heeft. Als ze dat kunnen bereiken; een situatie waarin het logischer is om een beweging te maken dan om een knop in te drukken, dan zitten ze goed.
I’m one of those oldfashioned guys who still has an archaic model of the world’s slickest phone. Nothing wrong with an iPhone 3G, until Apple released their latest version of iPhone OS, number 4. Just when my Apple fanboy tendencies started to frighten me, this update ruined it all for me. Within a couple of minutes, the smooth interface I had fallen in love with changed into a clunky, barely usable, slow-as-fuck device. For a couple of weeks, my battery was drained before I could say ’shite’, I didn’t feel like using any of the gazillion silly apps because I got tired of all the waiting, and worst of all: even answering a phone call was a drag, or sometimes even impossible. Playing music while writing an email resulted in typing one character per 10 seconds, lots of crashes, and even more cursing.
Apparently, I’m not the only one. Solutions I found online didn’t really work. Downgrading to iOS3 is not a really viable option, since all the apps are moving to version 4, and besides it seems that converting your precious data back to the old formats is practically impossible.
Since two days, I can use my phone again. And it works wonderfully, perhaps even smoother than before. Here’s what I did:
* disabled background spotlight indexing (only helped a fraction)
* removed lots of obsolete apps (didn’t make a dramatic difference either)
* disabled push notifications for almost all applications, except the ones that I really need, like ‘Chess with Friends’ 
* disabled GPS functionality (‘location support’) for almost all applications. Especially for the camera.
Hope that helps someone.
Heus, niet alleen de randstad brengt interessante muziek voort. Misschien is het wat flauw om deze mannetjes ‘De Jeugd van Tegenwoordig’ uit het hoge noorden te noemen, maar qua humor en grooviness zit het toch behoorlijk in de buurt.
Er zitten een paar behoorlijk dope tracks tussen, zoals deze: ‘Sukkeltje’. Hou ze in de gaten, de Huilende Rappers uit Gruninggg…
Ik denk niet dat ze nog iets recents gaan uitbrengen David, ze zijn immers te druk met hun andere groep Noisia (yup, same dudes)
Ja hoor… ik loop weer achter. Toch maar eens wat vaker de Randstad uit dus
Doen ze niet meer aan gordels tegenwoordig?
Statistieken van Facebook in Nederland. facebakers.com
Viral Radio is genomineerd voor beste clubavond door Time Out Amsterdam. Anderen zijn Voltt, Klinch, Electronation and Subbacultcha. Zou leuk zijn als iedereen gaat stemmen!
Mooi overzicht van alle codes en trucs die je kunt gebruiken in Google. www.google.com
Ja, ik vind het wel lekker. Eenvoud spreekt. Moet zeggen dat de muziek ook goed bijdraagt aan de beleving. Dit is de tv bumper. Ik neem aan dat Thonik hiermee nog gaat variëren in de toekomst. Kende je deze al: http://www.youtube.com/watch?v=aZyqQhTxCxQ
Ik vind het logo mooi, lekker eenvoudig en helder inderdaad. Sowieso is die onderkast in mijn beleving sympathiek(er). Het heeft nog wel genoeg van hetzelfde gevoel dat het oude logo had.
Ben blij dat ze aan het ELO muziekje hebben vastgehouden, da’s toch een klassieker, en geeft me altijd weer een warm gevoel diep van binnen.
De animatie is helaas wel heel kinderachtig, die hadden ze wat mij betreft beter weg kunnen laten.